Notities

IEEBEBXIBWOSHNEJDDJJAJ NJAAAAAAAAHAHAJAJA

@wijvanhiro crosspost

I clearly did not think this through.

Over het verleden, het heden en de toekomst van Almere. Een feest van herkenning voor trotse Almeerders, maar ook een realistische en welverdiende introductie voor iedereen die er nooit komt, maar er wel een mening over heeft.

Gistermiddag zat ik alleen in de auto en luisterde ik naar Taalstaat op Radio 1. De lucht was donker en grauw, het regende. Ik kende dit nummer niet, maar het greep vanaf de eerste klanken mijn aandacht. Hop, volume op 30. Bij autorijden hoort een goede soundtrack.

En ja hoor. Op het moment dat het nummer zijn climax bereikte, brak de zon weer door. Omdat gevoel voor drama.

Het hele album is overigens prachtig. Toevallige ontdekkingen zijn vaak het mooist.

“Een van de lessen van mindfulness, ontleend aan het boeddhisme, is dat we ongelukkig worden doordat we dingen proberen te bezitten of te controleren waar we geen controle over hebben. In plaats van te proberen de wereld te veranderen, kunnen we beter onze reactie op die wereld veranderen.

Dat geeft misschien wel rust, maar wanneer de wereld oneerlijk in elkaar steekt, is het niet de meest moreel verantwoorde strategie. Wie compleet tevreden is, zal nooit de neiging voelen iets te creëren, zich ergens tegen te verzetten, de dingen beter te maken — voor zichzelf, noch voor anderen.”

“The attention economy incentivises the design of technologies that grab our attention,” he says. “In so doing, it privileges our impulses over our intentions.”
That means privileging what is sensational over what is nuanced, appealing to emotion, anger and outrage.

The news media is increasingly working in service to tech companies, Williams adds, and must play by the rules of the attention economy to “sensationalise , bait and entertain in order to survive.”

Vanmiddag ontving ik op kantoor een pakketje van Bol. Uit het cadeaupapier kwam een grappig boek tevoorschijn, met op de begeleidende kaart de tekst: “Voor de kleine swipers”. Superleuk!

Maarre... Wie o wie is de afzender? En wie zijn precies die kleine swipers?

Pubermeisje stapt met twee vriendinnen de trein in:

‘OMG LUISTER. IK ZAT LAATST MET MIJN MOEDER IN EEN STILTECOUPÉ. DRIE. UUR. LANG. DAT WAS ECHT DE HEL, IK ZWEER HET JE. WEET JE HOE IK HET HEB OVERLEEFD?’

‘Nee?’

‘NIET!’

You don’t say.